JAK UCZYĆ o HOLOCAUŚCIE poprzez teatr?Warsztaty c.d.

Warsztaty o podanym wyżej temacie obejmują przygotowanie nauczycieli/animatorów kultury do zrobienia spektaklu.Albo jest to widowisko narracyjne, albo spektakl ,w którym uczestnicy wcielają się w role.Początkującym ,, w tej materii"polecamy raczej widowisko narracyjne,ze względu na tematykę spektaklu.Wtedy aktorzy opowiadają o postaci,nie wcielają się w nią.Jest to nieco łatwiejsze zadanie.
Metoda ta została zaprezentowana w Bielsku-Białej na konferencji ,,Dziedzictwo kulturowe Żydów polskich",grupie 15-osobowej nauczycieli z różnych typów szkół.Wykorzystuje się różnego typu materiały,relacje świadków,fragmenty literackie,teksty źródłowe, aby zbudować spójne widowisko teatralne,często osadzone w przestrzeni miasta/miasteczka/wsi,w której pracują lub z której pochodzą uczestnicy.

Metoda ta została zaprezentowana na Międzynarodowej Konferencji w Bielsku Białej,która odbyła się w czerwcu 2010.Artykuł pod tym samym tytułem został napisany na seminarium ,,Światła w ciemności-Sprawiedliwi wśród Narodów Świata"zorganizowany we wrześniu bieżącego roku przez Bramę Grodzką.

Fragment artykułu:

Teatr stwarza młodzieży możliwości do realizacji zadań edukacyjno- wychowawczych. Uczniowie,pracując metodą projektu,wzbogacają swoją wiedzę, nierzadko na temat zagadnień nieomawianych na lekcjach,rozwijają wszechstronnie osobowość,zdobywają kompetencje przygotowujące ich do życia w tolerancyjnym i otwartym społeczeństwie. Teatr skłania do poszukiwań,jest aktywną formą wychowania artystycznego. Metoda rozwijania i kształcenia artystycznego młodzieży oparta jest na istotnych potrzebach młodych ludzi:na ekspresji twórczej,samorealizacji,byciu i działaniu w grupie. Nauczanie o Holocauście w szkole ponadgimnazjalnej poprzez teatr nie jest zadaniem prostym,bowiem dla niektórych nauczycieli i dydaktyków to pomysł bardzo kontrowersyjny. Z jednej bowiem strony,metoda ta wyzwalając uczucia,stwarza uczniom możliwość,, poczucia Zagłady”poprzez skalę osobistych emocji.

Z drugiej strony temat jest niezwykle trudny, a przeżycia niewyobrażalnie dramatyczne,tak więc wchodzenie w rolę może stać się dla uczestników projektu przeżyciem bolesnym. Bardzo ważny jest tutaj dobór metod i rozłożenie przygotowania spektaklu na kilka etapów. Nauczyciel powinien cechować się niezwykłą empatią,czuwać nad rozwojem sytuacji i bardzo uważnie słuchać uczniów. Ponieważ jest to metoda projektu(w dalszej części będę nazywała to projektami teatralnymi),która zakłada demokrację w grupie,zatem to właśnie uczniowie będą współautorami lub nawet autorami scenariusza, pomysłodawcami scenografii,twórcami muzyki, kostiumów czy gestów. Nauczyciel jest zatem partnerem w dialogu teatralnym i podczas spotkań dyskutuje z uczniami na poziomie emocjonalnym,intelektualnym i historycznym.¹ Taka dyskusja powinna być podsumowaniem wcześniejszych działań uczniów,nowatorskich pomysłów,które często pojawiają się podczas pracy nad tekstem.

Teatr stwarza ogromne możliwości pracy z tekstem literackim na temat Zagłady oraz z relacjami ocalonych i świadków. Wchodzenie w rolę umożliwia wybór narracji i spojrzenie na tekst z różnej perspektywy.

1R.Szuchta,P.Trojański,Holocaust:program nauczania o historii i zagładzie Żydów na lekcjach przedmiotów humanistycznych w szkołach ponadpodstawowych,Warszawa 2000,s.20.

Saturday, September 25, 2010
How to teach about the Holocaust through the theater? More on Workshops.

The workshops on the Holocaust include the preparation of teachers / animators of culture to arrange a theatrical performance. It may be either a narrative spectacle or performance, in which participants take on different roles. For the theatrical novice we advise to rather focus on narrative spectacle because of the theme of the performance, in which actors talk about a character and do not have to play it per se. It is a slightly easier task.
The method was presented in Bielsko-Biala at the conference "Cultural Heritage of Polish Jews" to the 15-strong group of teachers from different types of schools. The method uses different types of material, such as witness accounts, literary passages, source texts. All that in order to establish a coherent theatrical spectacle, often embedded in the space of the city / town / village in which they work or from which the participants.

This method was presented at the International Conference in Bielsko-Biala, which took place in June 2010. The article the same title was written for a seminar, "Lights in the Darkness - Righteous Among the Nations," organized in September this year by The Grodzka Gate.

Excerpt from the article:
Theatre gives young people the opportunity to carry out the tasks of education and upbringing. Students, through working with the method of the project, enrich their knowledge, often on issues impossible to share in the classroom environment, they also develop a versatile personality, acquire skills to prepare them for life in a tolerant and open society. Theater motivates to exploration, it is the active form of artistic education. Method of development and artistic education of young people is based on the essential needs of young people: the creative expression, self-fulfillment, being and acting in a group. Teaching about the Holocaust in secondary school through drama is not an easy task, especially since for some teachers and educators it is a very controversial idea. It is because this method by liberating feelings, gives students opportunity to "sense the Holocaust" through the scale of personal emotions.
On the other hand, the subject is extremely difficult, and the experiences incredibly dramatic, so going into the role can become a painful experience for the project participants. Therefore, very important is the choice of methods for the preparation and distribution of performance on several stages. The teacher should have a remarkable empathy, to watch over the developments and listen very carefully to the students. Since this is a project method (hereafter I will call it 'the theatrical projects'), which implies democracy in the group, so that the students are co-authors or even the authors of the script, set design originators, the creators of music, costumes and gestures. The teacher is thus a partner in dialogue, in theater, and during meetings with students who discusses the play on the emotional, intellectual and historical levels. Such a discussion should be a summary of earlier students, innovative ideas, which often arise when working with text.
Theatre presents tremendous opportunities to work with literary texts on the Holocaust and with the survivors and witnesses accounts. Entering into the role enables to choose form of narration and to look at the text from different perspectives.
1R.Szuchta,P.Trojański,Holocaust:program nauczania o historii i zagładzie Żydów na lekcjach przedmiotów humanistycznych w szkołach ponadpodstawowych,Warszawa 2000,s.20.